Alergia - portal alergologiczny APSIK - newsy, recenzje, zapowiedzi, poradniki. alergia

alergia

porady i sposoby leczenia

 
Dzisiaj jest 25.07.2014


Jesteśmy przyjacielem
Instytutu Matki i Dziecka
w Warszawie


Współpracujemy z Kliniką Chorób Infekcyjnych i Alergologii CSK WIM.


 
Wyszukaj w serwisie: 

Diagnostyka w alergii

W Europie i w Ameryce od początku lat siedemdziesiątych obserwuje się szybki wzrost liczby chorych na alergie. Do chorób z nadwrażliwości alergicznej IgE-zależnej atopowej należą: astma, zapalenie spojówek, nieżyt nosa, niektóre postacie alergii pokarmowych, charakterystyczne zmiany skórne (zespół atopowego wyprysku, niektóre postacie pokrzywek). Diagnostyka chorób alergicznych u małych dzieci nie jest łatwa i opiera się na innych kryteriach niż rozpoznawanie ich u dorosłych. Astma u dzieci często wykrywana jest dość późno. Początkowo dzieci takie są długo leczone antybiotykami z rozpoznaniem: nawracające infekcje układu oddechowego lub przewlekły kaszel. Bardzo ważnym elementem w diagnostyce chorób alergicznych jest wywiad, który powinien wykazać związek przyczynowy między objawami a kontaktem z alergenem oraz ustąpienie lub złagodzenie objawów po eliminacji alergenu, wcześniejsze objawy innej choroby atopowej, występowanie chorób atopowych w rodzinie. Do cech charakterystycznych wywiadu atopowego należą:

  • napadowy suchy, męczący kaszel nasilający się nocą i po wysiłku
  • okresowa duszność
  • świszczący oddech
  • sezonowość objawów
  • odpowiedź na stosowane leczenie
  • okoliczności towarzyszące pojawieniu się objawów
  • dodatni wywiad rodzinny.

Przystępując do badania dziecka z podejrzeniem alergii, której manifestacja dotyczy wielu narządów, należy spojrzeć na pacjenta całościowo. Dziecko z chorobą alergiczną ma typowy wygląd: bladość powłok ciała, gapiowaty wyraz twarzy, mowa nosowa, oddech przez usta, chrząkanie, głośne połykanie, cechy wyprysku atopowego i/lub suchość skóry, sińce pod oczami, ciemne przebarwienia powiek, objaw Dennie-Morgana, salut alergiczny, fałd poprzeczny nosa, zaburzenia słuchu. Badanie przedmiotowe może być jednakże prawidłowe i nie odzwierciedlać ciężkości choroby. Stan atopowy możemy oceniać na podstawie wyników punktowych testów skórnych z alergenami. Testy te możemy wykonać nawet u niemowląt, ale właściwa interpretacja jest możliwa dopiero powyżej 4. roku życia. Ponadto na odczyn skórny mają wpływ: podawane leki, miejsce wykonywania, stan skóry w miejscu testowania, sposób wykonywania i odczytywania testu. W badaniach diagnostycznych dzieci podejrzanych o alergię stosuje się więcej niż u dorosłych badań immunolgicznych. Badania te umożliwiają wykrycie rodzaju alergenów, co u najmłodszych może zastąpić testy skórne. Ocena stężenia całkowitych IgE w surowicy nie ma dużego znaczenia w diagnostyce atopii, gdyż są również inne przyczyny wzrostu IgE: manifestacje pasożytnicze, choroby nerek, wątroby, aspergilloza oskrzelowo-płucna, niedobory odporności. Oznaczanie stężenia swoistych reagin w surowicy jest badaniem drogim, dlatego należy wykonywać je tylko z określonych wskazań, do których należą:

  • nasilone zmiany skórne lub znaczny dermografizm
  • niemożność odstawienia leków na wymagany czas
  • diagnostyka alergii u niemowląt i małych dzieci
  • rozbieżności między danymi z wywiadu, objawami klinicznymi a wynikami testów skórnych
  • potwierdzenie wskazań do immunoterapii swoistej.

Obecność swoistych reagin w surowicy potwierdza uczulenie, ale nie świadczy o chorobie; objawy kliniczne zależą od ich ilości w narządzie wstrząsowym. Należy pamiętać, że 10-15% populacji ma swoiste IgE przy braku objawów klinicznych. Pomimo to uważa się, że wysokie stężenie reagin, zgodne z wynikami testów i z wywiadem, jest wystarczającym argumentem do immunoterapii. Kolejnym badaniem laboratoryjnym jest oznaczanie eozynofilii we krwi obwodowej. Stwierdzenie wartości powyżej 250 komórek/mikrolitr jest częste w alergicznych chorobach dróg oddechowych, pokrzywce oraz atopowym zapaleniu skóry. Liczba eozynofilów może być miarą nasilenia zapalenia alergicznego.

Badania czynnościowe układu oddechowego, tak pomocne w diagnostyce i klasyfikacji ciężkości choroby, można wykonywać dopiero od 6 r.ż. dziecka, kiedy możliwa jest dobra współpraca z pacjentem. Pomiary ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe, jego odwracalności i zmienności uważa się za podstawowe dla pewnego rozpoznania astmy. Zwiększenie FEV1 o ≥ 12%, zwiększenie PEF o ≥ 15% po inhalacji leku rozszerzającego oskrzela (próba odwracalności obturacji oskrzeli) przemawia za rozpoznaniem astmy. Również dobowa zmienność PEF (szczytowy przepływ wydechowy) przekraczająca 20% uznana jest za charakterystyczną dla astmy oskrzelowej, a nasilenie zmienności jest mniej więcej proporcjonalne do ciężkości choroby. Jednakże badanie przepływu szczytowego, które jest podstawą samokontroli pacjentów dorosłych, udaje się wykonać dopiero u dzieci czteroletnich. Testy forsownego wydechu informują o zaburzeniach wentylacji typu obturacyjnego - obniżeniu FEV1 (nasilonej objętości wydechowej pierwszosekundowej) zarówno w odniesieniu do wartości należnej, jak i do aktualnej pojemności życiowej (FEV1%VC) oraz o obniżeniu maksymalnych przepływów wydechowych przy 50% i 25% pojemności życiowej.

Badania prowokacyjne dostarczają informacji o stanie nadwrażliwości oskrzeli. Chociaż związek pomiędzy stopniem nadreaktywności oskrzeli, a nasileniem zapalenia w drogach oddechowych jest ciągle dyskutowany , to testy prowokacji nieswoistej używane są do monitorowania zapalenia w astmie. Stężenie lub dawka czynnika, który wywołuje skurcz oskrzeli, objawiający się spadkiem wskaźników wentylacyjnych, uważane są powszechnie za miarę nadreaktywności oskrzeli. Rutynowo najczęściej wykonywane są testy histaminowy i metacholinowy, rzadziej wysiłkowy, pozostałe znajdują zastosowanie w badaniach naukowych. Wzrost nieswoistej nadreaktywności stwierdza się w czasie wzmożonej ekspozycji na alergen u chorych na astmę lub w czasie infekcji wirusowej. Te sytuacje związane są z nasileniem procesu zapalnego w drogach oddechowych. Uważa się zatem, że toczący się proces zapalny może leżeć u podstaw nadreaktywności oskrzeli. Ponieważ jednak próby prowokacyjne oskrzeli są zawsze obciążone pewnym stopniem ryzyka, za podstawowe przeciwwskazanie należy uznać brak wskazań do ich wykonania. Testy prowokacji nieswoistej charakteryzują się dużą czułością, ale małą swoistością w rozpoznaniu astmy. Wypadają dodatnio także w alergicznym nieżycie nosa, mukowiscydozie, po infekcjach wirusowych, bakteryjnych, mykoplazmatycznych układu oddechowego, w wyniku działania zanieczyszczeń atmosferycznych, dymu tytoniowego. Ponieważ większość przypadków astmy ujawnia się w pierwszym roku życia, ważne jest określenie czynników ryzyka, które pozwoliłyby na prognozowanie wystąpienia choroby.


strona główna - alergia - alergeny - choroby alergiczne - porady
komunikaty o pyleniu roślin - nowy użytkownik - polityka prywatności
polityka reklamowa - kontakt z redakcją - praca w serwisie Wykonanie - IMPACT MEDIA - multimedia, strony internetowe, prezentacje multimedialne, serwisy internetowe, corporate identity, strony www, CMS.



Ostatnia modyfikacja: 01.03.2012
© Copyright 2000-2005 apsik.pl. All Rights reserved.
 
Nazwa:
Hasło:
Pyłki, którego z podanych drzew zaczynają pylić już w styczniu?
 grab
 leszczyna
 brzoza